Zaraz po rodzinie najważniejszym dla dziecka miejscem wychowania i nauki jest szkoła. W niej dzieci zdobywają wiedzę, umiejętności, ale także zawiązują niezwykle ważne dla nich znajomości, przyjaźnie, trwające nieraz całe życie.

Przewlekła choroba powoduje, że niejednokrotnie dziecko spędza okres nauki w szpitalu, zakładzie opieki zdrowotnej bądź w domu, w zależności od stopnia nasilenia objawów choroby. Taka nieobecność  przyczynia się do większych trudności w nauce. Aby temu zapobiec umożliwia się dzieciom chorym nauczanie indywidualne lub nauczanie w zakładach opieki zdrowotnej organizowane przez specjalne szkoły.

Kontynuowanie edukacji daje uczniowi poczucie ciągłości i nadzieję powrotu do szkoły. Dzięki nauczaniu indywidualnemu dziecko czuje swoją wartość, nie jest wyrwane z rzeczywistości i zaabsorbowane jedynie chorobą.

Analiza wyników badań przeprowadzonych przez B. Antoszewską omówiona została w kontekście społecznego przystosowania, tj. motywacji do nauki, zachowania antyspołecznego, przyhamowania oraz uspołecznienia, a także relacje panujące między dziećmi chorymi a ich kolegami i nauczycielami.

Pozostałe artykuły