Najczęściej występującym złośliwym guzem nerek u dzieci nerczak płodowy (nephroblastoma), znany jako guz Wilmsa. Obok nerwiaka płodowego współczulnego jest najczęstszym guzem litym zlokalizowanym poza ośrodkowym układem nerwowym[1].

Guz Wilmsa to najczęściej występująca złośliwa choroba brzuszna u dzieci, stanowiąc 7-10 % wszystkich nowotworów wieku dziecięcego. 30 % zachorowań dotyczy dzieci przed ukończeniem pierwszego roku życia, do 4 roku życia – 70 %, do 7 roku życia – 90 %. Sporadycznie pojawia się w wieku młodzieńczym, u dorosłych rzadko. W około 5-10 % przypadków guz występuje w obu nerkach. Guz Wilmsa posiada dużą  skłonność do przerzutów drogą krwi, jak i drogą chłonki. Występuje z jednakową częstością u obojga płci[2].

Terapia u dzieci polega na zastosowaniu terapii skojarzonej – leczenie operacyjne, chemioterapia i radioterapia. Leczenie zależne jest od stopnia zaawansowania guza oraz wieku dziecka. Rokowanie zależne jest od stopnia zaawansowania złośliwości guza. Stadium zaawansowania zostaje stwierdzone na podstawie badań radiologicznych, które określają zaawansowanie ogniska pierwotnego oraz potwierdzają lub nie obecność przerzutów. Obrazu śródoperacyjnego oraz badania patomorfologicznego[3].

Na podstawie guza Wilmsa można zaobserwować rozwój postępowania terapeutycznego w nowotworach złośliwych u dzieci. Do lat 30 XX wieku guz ten uważano za chorobę śmiertelną.

[1]               Op.cit.
[2]               Perek, 1994,2004; Bożek, 1982.
[3]               Op.cit.

Pozostałe artykuły